( رحيم قرب منها … ومسك وشها بين ايديه ). رحيم : ياروحى دى كانت لو لمست وشك هاترقعك عين … وشك يتحرق وقتى. رحمه : يعني ايه ترقعني عين؟! رحيم : ياعنى تصوب عينها كدة وتقول يا خرابى على وشها حلو ومفيهوش عيب… يقوم وشك يولع على طول .

رحمه بخضه : ايه دي متقول بسم الله ماشاء الله لا مش عايزها تعملي حاجه. رحيم : دى اشهر واحدة هى وامها فى المنطقه … تحسد الناس .. يالا امها ماتت عارفه هى السبب فى موت امها. ( رحيم كان بيرغى فى اى حاجة .. مبسوط من قربها ) رحمه : السبب ازاي قتلتها!!!!.

رحيم بابتسامه : لا كانت تعبانه وسماح جابلتها دكتور … بعدها الوليه فاقت وبقت حلوة سماح قاتلها يا وليه مانتى زى حصان اهو فيكى صحه عننا … طبت وقعت ماتت. رحمه ضحكت اوي : يامامي دي وحشه اوي كده هتموت الناس كلها. رحيم بتوهان : اه وهاتموتنى انا شخصيا . رحمه بعد فهم : هتموتك ليه.

الأكثر قراءة الان

سر بنتى حكايات نور محمدمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج١ ندى الجملمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج٢منذ 5 أيام

رحيم قرب منها ومبقاش بينهم مسافه : عيونها هاتقتلنى. رحمه : احم طيب ممكن تبعد بس كده. رحيم ابتسم : لا .. زقينى انتى . رحمه ببرائه : انت كبير وطويل وانا صغنونه مقدرش ازقك. رحيم : يخربيت امك … ما بلاش ام الدلع دة … والله هى والعه لوحدها.

رحمه : متجيبش سيرة ماما عيب. رحيم : طيب ما تجيبى بوسه تصبيرة لغايه بكرة . رحمه : علب فكره عيب حضرتك أبعد بقا. رحيم : حضرتى ايه بس …. طفى النار اللى فيا يا رورو ياعسل … اصل تهب فى وشك. رحمه بخجل : انت قليل الادب.

رحيم : طب طلاق تلاته منك قبل ما اتجوزك لتجيبى بوسه انا اصلا فاضى وموريش حاجة. رحمه : مش هجيب حاجه أبعد بقا سيبني. رحيم : طيب هاخدها بليل .. المأذون هايجى بليل نكتب الكتاب ونعلى الجواب ونشرب الشربات. رحمه : انت عايز مني ايه هو حد قالك تربيني من اول وجديد.

رحيم : اه … يا رحمه انتى مزززززاج واللى بيدخل دماغى وبيمزجنى مش بسيبوا بسهوله. رحمه : سبني في حالي أنا مش شبهك ولا انت شبهي خليني ارجع لشغلي وامي. رحيم : شغلك اللى فشلتى فيه واتقفشتى من اول لحظه ….

وبعدين لو بعتنا لست والدتك صورتك كدة وانتى فى حارة شعبيه فى بيت تاجر مخدرات هاتقول ايه … طب انا يا رحمه … انا اللى مبرجعش فى كلمه قولتها . رحمه : أنا شغاله ف قسم الفن ومليش اني اشتغل مكان علي هو السبب في اني اجي هنا ومنفعش غير في اخبار الفن وبس وامي ملهاش ذنب انك تهددني بيها انت شكلك طيب سيبني امشي ارجع لحياتي تاني.

رحيم مسكها من شعرها : انا اشر مما تتخيلى والليله هاتكونى على ذمتى وبكرة دخلتك يا رحمه …واخر مرة هاكرر الكلام دة … من الاخر انا نفسى فيكى وانا متعودتش احرم نفسى من حاجة. رحمه بوجع : اتعودت تيجي ع بنات الناس وتأذيهم صح.

رحيم بغموض: مفيش بنت ملت دماغى زيك … ولا فكرت فى واحدة غيرك …. ولا نفذت لواحدة اللى هى عاوزاة الا انتى. رحمه عيطت : ابعد عني ابعد خليني اكلم امي اطمن عليها. رحيم : لا ..ويالا على اوضتك جهزى نفسك علشان كتب الكتاب بليل ( رحمه جريت على اوضتها تعيط لغايه ما جة الوقت وسمعت صوت المأذون ورحيم باعتلها حد علشان تجهز بسرعه … رحمه قررت تتحدى رحيم واخدت لبس من شنطتها فستان قصير ومفتوح من ضهر ولمت شعرها على جنب وحطت روح نبيتى … ولقت الباب بيخبط عرفت انه رحيم اخدت نفس طويل وردت ).