رحيم باستفزاز : اه انا رحيم الشامى … واه الكلمه دى على لسانى وهاقولها دايما … دة انتى ممكن تقوليها من كتر حبك فيها. رحمه : أنا احبك انت. رحيم : امممم هاتحبينى وهاتشوفى … اخلعى بقا علشان ورايا طالعه على العيال اشوف اراد المحصول. رحمه بعدم فهم : محصول ايه؟

!. رحيم : الهيرون يا قلبى ..اشوف الشغل ماشى ازاى …اخفى بقا. رحمه ماشيه من قدامه عايزه تموته أو تموت نفسها : ليه أنا يا رب ليه أنا ربنا يسامحك يا علي ربنا يسامحك. ********************* (رحيم خرج وراح لرجالته اللى كانوا واقفين بيتكلموا على رحمه وجمالها واول ما شافوا جاى عليهم سكتوا … رحيم لو سمعهم مش هايترردد لحظه فى قتلهم .

رحيم شك فيهم) . رحيم : كنتوا بتتكلموا فى ايه ولما شوفتونى جاى اتخرستوا . : مش حاجة ياباشا واقفين بنتسلى مش اكتر . رحيم : اممممم …بتتسلوا ..طيب يا حيلتها منك له اخبار الايرادات ايه ؟؟. حسن : زى الفل يا باشا وكل حاجة تمام … تأمرنا باى حاجة تانيه .

الأكثر قراءة الان

سر بنتى حكايات نور محمدمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج١ ندى الجملمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج٢منذ 5 أيام

رحيم : اممم فى واحد اسمه على الرواى …عاوزك تجييبه وحطه فى المخزن القديم . حسن : أمرك يا باشا . رحيم : عاوزك تجهزلى ليله بكرة ولا الف ليله وليله ….بكرة هايبقا فرحى …فرح رحيم الشامى . ( الصدمه لجمت الكل ووقفوا تنحوا ). رحيم : مالكوا تنحتوا ليه ؟

؟ حسن بصدمه : ها يا باشا ولا حاجة .. بس فرحك على مين لامؤاخذة . رحيم : مع انها حاجة مش تخصك … بس انا هاريح فضولك … على البت بايعه الكبدة . حسن بتسرع : المزة . رحيم مسكه من رقبته وتقريبا خنقه وكان بيطلع فى الروح ).

رحيم بغضب : مزة اما تلهفك … حسك عينك اشوفك بتبص ناحيه المقر …هاطلع عينك . حسن بيتكلم بضعف : هاموت يا كبير. رحيم زقه فى الارض : الكلام ليكوا كلكوا … اللى هايبص الناحيه دى … هاقتلوا وقدام الحارة كلها ….جهزوا بكرة للفرح واعزموا كل التجار … عاوزاها ليله محصلتش.

واحد من رجاله : امرك يا كبير . رحيم : انت يا حمار ياللى اسمك حسن قوم كدة وجبلى مأذون على بليل هانكتب الكتاب .. وابعت الزفته سماح كوافيرة الحته تمكيجها . حسن بضعف : كح .. كح .. حا … حاضر. ( حسن اتحرك وقام جاب سماح الكوافيرة لرحيم ). حسن : اهى سماح يا كبير.

. اروح انا اشوف حوار المأذون رحيم : روووح انت. سماح بتاكل لبان : امرك يا سى رحيم . رحيم بصوت واطى : لا انا لازم امنع دخول اللبان دة الحارة … منا مش هاستحمل قرفهم دة كتير. سماح بتتصعب : سلامه النظر يا سى رحيم بتبص فى الارض وبتكلم مين .

. انا واقفه قدامك اهو . رحيم : معاكى منديل يا بت . سماح : لا والنبى ما معايا … فى كم العبايه وبتصرف . رحيم : يلعن ابو قرفك يابنت ال *****. سماح : نعم يابيه …نعم جايبنى من شغلى علشان تسألنى على منديل . رحيم بعصبيه : بطلى اكل لبان … انا جايبك علشان تمكيجى عروستى فرحى بكرة .

( سماح رقعت زغروطه مصريه اصيله ). سماح : الف ينهار مبروك … عروستك دة انا هاظبطها هاخليها مزة . رحيم : هى اصلا مزة .. مش محتاجاكى بس علشان مبيقاش اسمى قصرت . سماح شهقت : انت تقصر … ياخرابى يا سى رحيم …دة انت مشاء الله عليك على قلبك فلوس زى الرز .