( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سكينه وقطعت خيارة اصلا . رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض. رحيم بتهكم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع.

رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد. رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها شد رحمه له اكتر ومسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا . رحمه: اقعد فين انت اتجننت. ؟!!!. رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .

. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه. رحمه بوجع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله. رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى. رحمه خلاص دمعت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد.

الأكثر قراءة الان

سر بنتى حكايات نور محمدمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج١ ندى الجملمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج٢منذ 5 أيام

رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى. رحمه : لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني. رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلعش بسهوله وبمزاجى ….

رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي. رحيم بهمس قدام شفايفها : حالك هو حالى. رحمه : ليه اكون مراتك وانا مش عارفه؟. رحيم قرب اكتر منها: لا رحيم مبيتجوزش ….كل النسوان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس. رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك.

رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو .. هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو. رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها. رحيم : لا هنا … جنبى معايا. رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه.

رحيم بخبث : مزززززاج وانا اللى بيدخل فى مزاجى مبيخرجش منه . رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري دماغي وجعتني. رحيم مسك وشها وضربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى وجعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه . ( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستفزة ).

رحيم بقرف : تفى اللبان من بوقك يا وليه . فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم . (رحيم برق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ). رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى زفت من بوقك يابنت المقرفه على الارض ….

الارض دى كلها تتسيق. فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل. رحيم : انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخربيتكوا ويخربيت اللى يشوف مناظركوا . رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟