رحمه : بعد الشر عليك ….رحيميم بطله ومتسبنيش وتعالي نعيش سوا ابدأ من جديد. رحيم : مينفعش. رحمه : ليه ….ليه متمسك بشغلك ده اوي كده. رحيم : مفروض عليا من زمان. …. قولتلك انا لوسبته هاموت من الحكومه او هاموت من الكبار … كدة هاموت وكدة هاموت يبقا سيبنى عايش كدة يا رحمه ولا مستكترة عليا العيشه كمان.

(رحمه عيطت وسكتت قربت ناحيته وحطت راسها ع رجليه ومسكت فيه جامد وفضلت تعيط بشهقات مكتومه) رحمه : بعد الشر عليك. رحيم شدها عليه وحضنها واتكلم بصوت مبحوح : رحمه انا عاوزك … سيبنى اشبع منك قبل الاكل . رحمه مسكت في حضنه جامد : أنا ملك ايديك ي رحيم رحيم : ياقلب وعقل رحيم .

(فى اللحظه دى فقد كل ذرة عقل فيه وقرب منها بجنون وبدء يخلع فى لبسه ولبسها ويطبع ملكيته فى كل مكان يقابله.……رحمه قربته منها وبدأت تبوس فيه هي كمان وتقربه منها كلمته بهمس) رحمه بهمس : رحيم. رحيم بنفس همسها: ن .

الأكثر قراءة الان

سر بنتى حكايات نور محمدمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج١ ندى الجملمنذ 5 أياماتفاق بالغدر ج٢منذ 5 أيام

. نعم. رحمه : متسبنيش. رحيم : حاضر ( رحمه قربته منها وهي حاسه بحاجات كتير محستهاش قبل كده بس رحيم عقله مش معاها ضاممها بس شارد في حاجه) رحمه : بتفكر في ايه. رحيم بعد وبلع ريقه وباس جبينها : مفيش … هاقوم…. اشوف الاكل جه ولا الكلاب اللى برا استولوا عليه.

رحمه ضمته : لا متقومش وتسيبني رحيم : انا هاروح فين يا رحمه دة انا هاطلع على الباب … انا جعان وربنا. ‏رحمه : طيب قوم. ‏( رحيم قام ودخل مكتبه وفضل يفكر كتير لقى انه افضل حل انه يعالجها ويطلقها بس خلال اليومين دول من حقه يشبع منها … تليفونه رن .) رحيم : الو .

مجهول : عامل ايه ؟. رحيم : تمام . مجهول : غلطت انت فى اللى عملته مع الواد الصحفى دة . رحيم بضيق: عادى كان لازم يتربى واتربى . مجهول: عموما …. احنا نقدر نخرسه … بس الحكايه طولت ووبخت واحنا بدأنا نضايق . رحيم : ولا تبويخ ولا حاجة … هاتنتهى فى ميعادها ويرجع كل شىء لاصله .

مجهول : اتمنى . (رحيم قفل ونفخ بعصبيه وخد الاكل وحاول يتحكم فى نفسه ودخل لرحمه ). رحيم : رحوم يالا علشان ناكل . رحمه: اكلني رحيم بضحك : وانا مين يأكلنى … انا جعان. رحمه : انت تاكلني وانا اكلك. :رحيم : ونعمل زى العريس والعروسه تشربينى واشربك …هههههه يخربيت دماغك يا رحمه .

( رحيم جاب الاكل واكلها فعلا وكل شويه يبوسها او يعضها ). رحمه : رحيم البطاطس بتاعتي خلصت هات بتاعتك . رحيم : رحمه حبيبتى خدى اكلى … انتى تقريبا داخله فى اكلى. رحمه كشرت : انت بتبصلي ف الاكل يا رحيم طب قوم بقا من هنا متكلمنيش.

رحيم : عظيم بيمين ابدا لتاكلى يا وليه … افتحى بوقك بيقولوا لو اطعمت مش عارف ايه ادخل الجنه. رحمه : لا أنا شبعت الحمدلله كمل اكلك انت يالا رحيم : وانا كمان شبعت… ممكن بقا الكونتيسه رحمه تنام شويه .

رحمه : احكيلي حدوته. رحيم قرب منها واخدها فى حضنه ولعب فى شعرها ولقى دة انسب وقت يطلع فيه مشاعرة : كام يا مكان فى سالف العصر كان فيه زمان بنت قمر اسمها رحمه كانت جميله جدا كانت عايشه مبسوطه .. جه جارها الشرير وقالها روحى اشتريلى مانجه من ارض الموت .